" evrenin ortasinda aci çekmeye birakilmis gibiyiz. sansimiz var ki, yine de düsünme yetenegimizi yitirmis durumda degiliz. özetlemek gerekirse gelecek bazi iyi olanaklara gebe…ama tabii bizim düsmemiz için kazilmis ve üzeri örtülmüs çukurlara da gebe!asil sorun, bu olanaklari nasil degerlendirebiliriz, bu çukurlardan nasil kurtulabiliriz ve nasil altiya kadar eve dönebiliriz? "

"..biz bile bilemeyiz çoğu zaman neyi neden hissettiğimizi. ismi konmadığı zaman daha çok hoşumuza gider bazı şeyler. kontrolümüz altında olduğunu düşünüyoruz belki bu şekilde, bilemiyorum. ya da sadece o kadarını istiyoruz. iltifatlar, imayla ifade edilen hoşlanmalar. bazen bunun ötesini istemiyor olabiliriz. bunun ötesine geçince ne yapacağını bilemiyor olabiliriz. ne bileyim belki de böyle değil belki de böyle..."

marcel proust

Özgürleştiğinde, tüm koşullanmaları bıraktığında ve hayata ilk kez taze gözlerle, arada koşullanmaların bulutları olmadan baktığında, öngörülemez hale gelirsin. O zaman kimse bilemez, o zaman ne olacağını kimse hayal edemez. Çünkü o zaman artık sen orada değilsindir..

"Reklamlar bizi arabaların ve giysilerin peşine düşürdü; ihtiyacımız olmayan şeyleri satın alabilmek için nefret ettiğimiz işlerde çalışıyoruz. Biz tarihin üvey evlatlarıyız. Hayatta ne hedefimiz var, ne de bir yerimiz. Biz ne bir büyük savaş yaşıyoruz, ne de büyük buhran. Bizim savaşımız ruh dünyamızda; bizim büyük buhranımız, kendi hayatlarımız...

Televizyonla büyütüldük ve birgün hepimizin milyonerler, film yıldızları veya rock starları olacağına inandırıldık. Ama olmayacağız. bu gerçeği yavaş yavaş öğreniyoruz ve feci şekilde asabımız bozulmuş durumda..."

şu aralar kahve içiyorum...

şu aralar heyecanlıyım...

şu aralar uyuyorum...

şu aralar bitene kadar

hayat bu şekilde devam eder...